Οι 18 πιο cult ταινίες που βλέπουμε τη Μεγάλη Εβδομάδα και δεν βαριόμαστε ποτέ

Η Μεγάλη Εβδομάδα δεν είναι απλώς μια περίοδος θρησκευτικής κατάνυξης αφού στους τηλεοπτικούς μας δέκτες κάνουν την εμφάνισή τους θρυλικές ταινίες που έχουν γίνει cult και αποσπούν την προσοχή μας κάθε φορά.

Κάθε χρόνο, από την Κυριακή των Βαΐων έως και την Κυριακή του Πάσχα, οι ίδιες εικόνες επιστρέφουν στις οθόνες: βιβλικά έπη, η ιστορία της ζωής του Ιησού Χριστού από κάθε οπτική γωνιά, θαύματα και πρόσωπα που έχουν ταυτιστεί με τους ρόλους τους. Πρόκειται για ένα ιδιότυπο «κινηματογραφικό τελετουργικό», όπου η επανάληψη δεν κουράζει, αντιθέτως, λειτουργεί πολύ καλά και προσελκύει μικρούς και μεγάλους για ατέρμονο binge watch.

Οι παρακάτω ταινίες, πολλές από τις οποίες έχουν περάσει στην ιστορία ως κινηματογραφικά αριστουργήματα, έχουν αποσπάσει διεθνή αναγνώριση γεγονός που τις κατατάσσει στα must (όπως άλλωστε και οι κλασσικές χριστουγεννιάτικες). Μάλιστα, πολλές έχουν βραβευτεί με Όσκαρ, είτε για τις ερμηνείες, τα σκηνικά και τα κοστούμια, είτε για τα οπτικά και μουσικά τους εφέ.

Με άλλα λόγια, κάθε χρόνο επιστρέφουμε στις ίδιες ιστορίες σαν να τις βλέπουμε για πρώτη φορά ενώ βυθιζόμαστε ξανά σε ένα σύμπαν που συνδυάζει πνευματικότητα, δράμα και την ανεξίτηλη γοητεία του κλασικού σινεμά.

Οι κλασσικές θρησκευτικές

«Μπεν Χουρ» (Ben-Hur)

Με πρωταγωνιστή τον Τσάρλτον Ίστον, το «Μπεν Χουρ» κατατάσσεται σε μια από τις θρυλικότερες επικές ταινίες στην ιστορία του κινηματογράφου. Σκηνοθετημένη από τον Γουίλιαμ Γουάιλερ και βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Λιου Ουάλλας, η ταινία αφηγείται την ιστορία του Εβραίου άρχοντα Ιούδα Μπεν Χουρ, που προδίδεται, γίνεται σκλάβος και τελικά βρίσκει τη λύτρωση μέσα από την πίστη.

Η ταινία ξεχωρίζει όχι μόνο για την επική της παραγωγή, αλλά και για τους κορυφαίους ηθοποιούς της. Στο πλευρό του Ίστον πρωταγωνιστούν ο Στίβεν Μπόιντ που υποδύεται τον Μεσσάλα. Ο Τζακ Χόκινς ερμηνεύει τον Κουίντο Άρριο, ο Χιου Γκρίφιθ τον σεΐχη Ιλντερίμ και η Χάγια Χαράριτ την Εσθήρ.

Η ταινία σημείωσε τεράστια επιτυχία και κέρδισε 11 Όσκαρ, μεταξύ των οποίων για Καλύτερη Ταινία, Σκηνοθεσία, Α΄ και Β΄ Ανδρικό Ρόλο, Φωτογραφία, Μουσική, Κοστούμια και Ήχο. Το 2004, η Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου τη χαρακτήρισε «πολιτιστικά, αισθητικά και ιστορικά σημαντική» και την ενέταξε στο Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου των ΗΠΑ. Στην Ελλάδα, η ταινία παραμένει σταθερή πασχαλινή αξία, αγαπημένη σε πολλές γενιές θεατών.

Το remake της ταινίας κυκλοφόρησε το 2016 αλλά δεν έτυχε της διθυραμβικής υποδοχής όπως το πρωτότυπο.

«Ο Βασιλεύς των Βασιλέων» (King of Kings)

Μια πιο παραδοσιακή και ευθύγραμμη προσέγγιση της ζωής του Ιησού Χριστού, ο «Βασιλιάς των Βασιλέων» ξεχωρίζει για την καθαρότητα και το σεβασμό με τον οποίο πραγματεύεται την ιστορία του Ιησού από τη γέννηση και τη διακονία του έως τη σταύρωση και την ανάστασή του.

Στον πρωταγωνιστικό ρόλο εμφανίζεται ο Τζέφρι Χάντερ ως Ιησούς, ενώ πλαισιώνεται από τους Σίβομαν ΜακΚένα, Ρόμπερτ Ράιαν, Βιβέκα Λίντφορς, Ρον Ράντελ, Χερντ Χάτφιλντ, Κάρμεν Σεβίλλη και Ριπ Τορν. Την αφήγηση κάνει ο Όρσον Γουέλς, προσδίδοντας στην ταινία μια ιδιαίτερη βαρύτητα. Την ταινία υπογράφει ο σκηνοθέτης Νίκολας Ρέι σε παραγωγή του Σάμιουελ Μπρόνστον για την Metro-Goldwyn-Mayer.

Η παραγωγή της ταινίας ξεκίνησε τη δεκαετία του 1950 με το αρχικό πρότζεκτ του Τζον Φάροου, υπό τον προσωρινό τίτλο «Υιός του Ανθρώπου». Μετά από αλλαγές στη σκηνοθεσία και νέο σενάριο από τον Φίλιπ Γιόρνταν, τα γυρίσματα έγιναν μεταξύ 1960 και 1961. Η χρηματοδότηση συνδυάστηκε αρχικά από ιδιώτες επενδυτές και στη συνέχεια με την εμπλοκή της MGM, η οποία πρόσθεσε επιπλέον σκηνές και σενάρια, εμπνευσμένη από την τεράστια επιτυχία του «Μπεν Χουρ».

Έκανε πρεμιέρα στις 11 Οκτωβρίου 1961 και γνώρισε μεγάλη εμπορική επιτυχία, αν και οι κριτικές ήταν ανάμεικτες. Ο Μίκλος Ρόζα προτάθηκε για Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής, ενώ η ταινία παραμένει αγαπημένη επιλογή για όσους αναζητούν μια γνώριμη και σεβαστή προσέγγιση της ζωής του Χριστού.

«Τα Πάθη του Χριστού» (The Passion of the Christ)

Σε σκηνοθεσία Μελ Γκίμπσον, η ταινία αποτελεί επικό δραματικό έργο που αναπαριστά τις τελευταίες 12 ώρες της ζωής του Ιησού Χριστού. Στον ομώνυμο ρόλο βρίσκεται ο Τζιμ Καβίζελ, ενώ η αφήγηση βασίζεται κυρίως στα τέσσερα Ευαγγέλια, με συμπλήρωση από άλλα θρησκευτικά κείμενα. Η ταινία ξεκινά με την προσευχή στον κήπο της Γεθσημανής και τη θλίψη της Παναγίας, περνά μέσα από τον Μυστικό Δείπνο και τη διδασκαλία στους Αποστόλους, και ολοκληρώνεται με τη σταύρωση και μια σύντομη αναφορά στην Ανάσταση.

Η παραγωγή γυρίστηκε στην Ιταλία και οι διάλογοι είναι στην ανακατασκευασμένη αραμαϊκή, στη δημώδη εβραϊκή και στη λατινική γλώσσα.

Ωστόσο, ο Γκίμπσον δέχτηκε αμφιλεγόμενες κριτικές με ορισμένους κριτικούς να τη εστιάζουν στην ακραία βία ενώ υπήρξαν ανησυχίες για ενδεχόμενο αντισημιτικό μήνυμα. Παρά τις αντιδράσεις, γνώρισε τεράστια εμπορική επιτυχία, συγκεντρώνοντας 612 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως και κατέχοντας το ρεκόρ για την ταινία με χαρακτηρισμό R με τα υψηλότερα έσοδα στις ΗΠΑ.

Το 2005 ήταν υποψήφια για τρία Όσκαρ: Φωτογραφίας, Μακιγιάζ και Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής, αναγνωρίζοντας την τεχνική και καλλιτεχνική της ποιότητα.

Η ωραιότερη ιστορία του κόσμου (The Greatest Story Ever Told)

Πρόκειται για μια από τις πιο αναγνωρίσιμες υπερπαραγωγές του Χόλιγουντ με κεντρικό θέμα τη ζωή του Ιησού Χριστού, σε σκηνοθεσία Τζορτζ Στίβενς, με σενάριο των Φέλτον Άουρσλερ και Χένρι Ντένκερ και παραγωγή του Ντέιβιντ Λην.

Με διάρκεια που αρχικά ξεπερνούσε τις τέσσερις ώρες, η ταινία καλύπτει όλα τα σημαντικά γεγονότα της ζωής του Χριστού: από τη γέννηση και τη φυγή στην Αίγυπτο, τα παιδικά και νεανικά του χρόνια, τη βάφτιση στον Ιορδάνη, τη διδασκαλία, τα θαύματα, τον Μυστικό Δείπνο, τη σύλληψη, τη σταύρωση, την Ανάσταση και την Ανάληψη.

Η αρχική διάρκεια της ταινίας περιορίστηκε τρεις φορές, ώστε να καταστεί πιο εύκολη για το κοινό: από τέσσερις ώρες και 20 λεπτά τελικά έφτασε στις δύο ώρες και 27 λεπτά. Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων στην έρημο της Αριζόνα, όπου είχαν στηθεί τα σκηνικά της Ιερουσαλήμ, σημειώθηκε χιονόπτωση μετά από 50 χρόνια, με αποτέλεσμα το συνεργείο να αναγκαστεί να μεταφέρει τα σκηνικά σε στούντιο.

Η ταινία ήταν υποψήφια για τέσσερα Όσκαρ, χωρίς να κερδίσει κάποιο, αλλά παραμένει σημείο αναφοράς για τις μεγάλες θρησκευτικές υπερπαραγωγές και τη φροντισμένη, επιβλητική προσέγγιση της ζωής του Χριστού στον κινηματογράφο.

«Ο Υιός του Θεού» (Son of God)

Πρόκειται για κινηματογραφική προσαρμογή της μίνι σειράς The Bible, που προβλήθηκε το 2013 στο κανάλι History, και η οποία προηγήθηκε της τηλεοπτικής σειράς AD: The Bible Continues. Η ταινία αφηγείται τη ζωή του Ιησού Χριστού, από τη διακονία του έως τη σταύρωση και την ανάσταση.

Στον πρωταγωνιστικό ρόλο βρίσκεται ο Ντιόγκο Μοργκάδο, με συμπρωταγωνιστές του τους Γκρεγκ Χικς, Άντριαν Σίλερ, Ντάργουιν Σοου, Σεμπάστιαν Κναπ, Τζο Ουρέντεν, Σάιμον Κανζ, Πολ Μαρκ Ντέιβις, Μάθιου Γκράβελ, Άμπερ Ρόουζ Ρεβά και Ρόμα Ντάουνι ενώ τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Κρίστοφερ Σπένσερ και την παραγωγή οι Μαρκ Μπέρνετ και Ρόμα Ντάουνι.

Παρά τις αρνητικές κριτικές, απέφερε 70 εκατομμύρια δολάρια σε εισπράξεις κατατάσσοντάς την στην έβδομη θέση με τις υψηλότερες εισπράξεις χριστιανικών ταινιών όλων των εποχών.

«Ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ» (Jesus of Nazareth)

Αν και δεν είναι ταινία αλλά σειρά, το μίνι έπος που φέρει την υπογραφή του Φράνκο Τζεφιρέλι δεν είναι απλώς μια αφήγηση της ζωής του Χριστού αλλά μια εμπειρία που καθηλώνει κάθε χρόνο τους τηλεθεατές λόγω της διάρκειας, του ρυθμού και της ατμόσφαιρας που εκπέμπει.

Με έμφαση στον ανθρώπινο χαρακτήρα των προσώπων και μια σχεδόν θεατρική σκηνοθεσία, έχει καταφέρει να γίνει συνώνυμη της Μεγάλης Εβδομάδας.

Ο καθηλωτικός Ρόμπερτ Πάουελ στον ρόλο του Ιησού είχε στο πλευρό του ένα από τα πιο σημαντικά καστ στην ιστορία. Την Παναγία ενσαρκώνει η μοναδική Ολίβια Χάσεϊ ενώ τον Ιωσήφ ο Γιώργος Βογιατζής. Στην ταινία εμφανίζονται μεταξύ άλλων ο Μιχαήλ Ουστίνοφ ως Ηρώδης, η Κλαούντια Καρντινάλε ως μοιχαλίδα αλλά και ο Λόρενς Ολίβιε ως Νικόδημος.

Οι εναλλακτικές

«Βαραββάς» (Barabbas)

Με τον Άντονι Κουίν σε έναν από τους πιο χαρακτηριστικούς ρόλους της καριέρας του, η ταινία «Βαραββάς» αφηγείται την ιστορία του άνδρα που απελευθερώθηκε αντί του Ιησού Χριστού. Σκοτεινή, εσωτερική και υπαρξιακή, διαφοροποιείται από άλλες θρησκευτικές παραγωγές, καθώς εστιάζει περισσότερο στην αμφιβολία και την προσωπική αναζήτηση παρά στην πίστη. Είναι μια ταινία που αιχμαλωτίζει τον θεατή με την ατμόσφαιρα και την ένταση της αφήγησης.

Η μουσική επένδυση του Μάριο Νασιμπένε, ενορχηστρωμένη και διευθυνόμενη από τον Φράνκο Φερράρα, ξεχώρισε για τον πειραματικό χαρακτήρα της, εισάγοντας ηλεκτρονικούς ήχους μέσω του χειρισμού των ταχυτήτων της ταινίας, δημιουργώντας νέες ηχητικές εμπειρίες για την εποχή.

Η σκηνή της σταύρωσης γυρίστηκε στις 15 Φεβρουαρίου 1961 κατά τη διάρκεια μιας πραγματικής ηλιακής έκλειψης, προσδίδοντας μοναδική δραματική ένταση στην ταινία. Στην Ιταλία, ήταν υποψήφια για τρία βραβεία Nastro d'Argento (Καλύτερης Φωτογραφίας, Καλύτερου Σχεδιασμού Παραγωγής και Καλύτερου Σχεδιασμού Κοστουμιών).

«Το Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο» (The Gospel According to St. Matthew)

Ίσως μια από τις πιο λιτές και αυθεντικές κινηματογραφικές μεταφορές της ιστορίας του Ιησού Χριστού, από τη γέννησή μέχρι την Ανάστασή. Ο Πιερ Πάολο Παζολίνι επιλέγει έναν σχεδόν ντοκιμαντερίστικο τρόπο αφήγησης, μακριά από τη χολιγουντιανή υπερβολή, δημιουργώντας ένα έργο βαθιά πνευματικό και νεορεαλιστικό.

Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Ενρίκε Ιραζόκι, Μαργκερίτα Καρούζο, Σουζάνα Παζολίνι, Μαρτσέλο Μοράντε, Μάριο Σωκράτι και Σετίμιο Ντι Πόρτο. Το καστ αποτελείται κυρίως από ερασιτέχνες ηθοποιούς, ενώ τα γυρίσματα έγιναν εξ ολοκλήρου στη Νότια Ιταλία. Οι διάλογοι προέρχονται απευθείας από το Ευαγγέλιο του Ματθαίου, καθώς ο Παζολίνι πίστευε ότι οι εικόνες από μόνες τους δεν θα μπορούσαν να αποδώσουν τα ποιητικά ύψη του κειμένου.

Η ταινία κέρδισε το Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας και τρία βραβεία Nastro d'Argento, συμπεριλαμβανομένης της Καλύτερης Σκηνοθεσίας, ενώ ήταν υποψήφια για τρία Όσκαρ. Το 2015, η εφημερίδα L'Osservatore Romano την χαρακτήρισε ως την καλύτερη ταινία για τον Χριστό που γυρίστηκε ποτέ.

«Ο Τελευταίος Πειρασμός» (The Last Temptation of Christ)

Γυρισμένη το 1988 υπό την καθοδήγηση του Μάρτιν Σκορσέζε και σενάριο του Πωλ Σράιντερ, αποτελεί επική θρησκευτική δραματική ταινία βασισμένη στο μυθιστόρημα του Νίκου Καζαντζάκη (1955). Η υπόθεση επικεντρώνεται στη ζωή του Ιησού Χριστού και στον προσωπικό του αγώνα με τον φόβο, την αμφιβολία, την κατάθλιψη, την απροθυμία αλλά και τον πειρασμό.

Στην ταινία πρωταγωνιστούν ο Γουλιλιαμ Νταφόε ως Ιησούς, ο Χάρβεϊ Καϊτέλ ως Ιούδας Ισκαριώτης, η Μπάρμπαρα Χέρσεϊ ως Μαρία Μαγδαληνή, ο Αντρέ Γκρέγκορι, ο Χάρι Ντιν Στάντον και Ντέιβιντ Μπόουι.

Η ταινία προκάλεσε έντονες αντιδράσεις λόγω της απόκλισης από τα Ευαγγέλια και της απεικόνισης σεξουαλικών φαντασιώσεων του Χριστού, με αρκετές χριστιανικές ομάδες να αμφισβητούν την εγκυρότητά της ως θρησκευτική αφήγηση. Παρά την αντιπαράθεση, έλαβε θετικές κριτικές και αναγνώριση για τη σκηνοθεσία, τη μουσική και την ερμηνεία του Νταφόε.

Η Μπάρμπαρα Χέρσεϊ ήταν υποψήφια για Χρυσή Σφαίρα Β' Γυναικείου Ρόλου, ενώ η μουσική του Πίτερ Γκάμπριελ προτάθηκε για Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής. Η ερμηνεία του Νταφόε έλαβε εγκωμιαστικά σχόλια ενώ αντίθετα εκείνη του Καϊτέλ δέχθηκε κριτική και προτάθηκε για Χρυσά Βατόμουρα.

«Αναστήθηκε» (Risen)

Η ταινία «Αναστήθηκε», σε σκηνοθεσία και σενάριο Κέβιν Ρέινολτς και Πολ Αιέλο είναι μια βιβλική δραματική ταινία που παρουσιάζει τα γεγονότα της Ανάστασης του Ιησού Χριστού από την οπτική ενός Ρωμαίου στρατιώτη. Αυτή η προσέγγιση δίνει στην ιστορία έναν πιο ανθρώπινο και σχεδόν αστυνομικό τόνο, καθώς ο στρατιώτης προσπαθεί να βρει το σώμα του Χριστού μετά την Ανάστασή Του.

Η παραγωγή είναι αμερικανο-ισπανική, με πρωταγωνιστές τους Τζόζεφ Φάινς, Τομ Φέλτον, Πίτερ Φερθ και Κλιφ Κέρτις και κυκλοφόρησε το 2016.

Παρά το ενδιαφέρον της προσέγγισης, η ταινία έλαβε ανάμεικτες κριτικές και συγκέντρωσε 46 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως.

«Μαρία η Μαγδαληνή» (Mary Magdalene)

Πρόκειται για μια ταινία που εστιάζει σε έναν από τους πιο παρεξηγημένους βιβλικούς χαρακτήρες, τη Μαρία τη Μαγδαληνή. 

Σε σκηνοθεσία Γκαρθ Ντέιβις και σενάριο των Έλεν Έντμουντσον και Φιλίπα Γκόσλετ, η αφήγηση είναι ήσυχη, εσωτερική και αισθητικά σύγχρονη, δίνοντας φωνή και βάθος σε μία γυναίκα που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη ζωή και τα γεγονότα γύρω από τον Ιησού Χριστό.

Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Ρούνι Μάρα, Χοακίν Φίνιξ, Τσιουέτελ Ετζιοφόρ και Ταχάρ Ραχίμ. Η παγκόσμια πρεμιέρα έγινε στην Εθνική Πινακοθήκη του Λονδίνου στις 26 Φεβρουαρίου 2018.

Η μουσική επένδυση είναι η τελευταία για ταινία που ολοκλήρωσε ο Γιόχαν Γιόχανσον, σε συνεργασία με την Ισλανδή Χίλντουρ Γκουνταντότιρ, πριν από τον θάνατό του.

«Ο Χιτών» (The Robe)

Σε σκηνοθεσία Χένρι Κόστερ και παραγωγή Φρανκ Ρος, αφηγείται την ιστορία ενός Ρωμαίου χιλίαρχου που κερδίζει τον χιτώνα του Χριστού και βλέπει τη ζωή του να αλλάζει ριζικά.

Βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Λόιντ Σ. Ντάγκλας (1942), με σενάριο από τους Τζίνα Κάους, Άλμπερτ Μάλτζ και Φίλιπ Νταν, ενώ η μουσική είναι του Άλφρεντ Νιούμαν και η διεύθυνση φωτογραφίας του Λέον Σαμρόι.

Στο καστ πρωταγωνιστούν οι Ρίτσαρντ Μπάρτον, Ζαν Σίμονς, Βίκτορ Μέιτσουρ και Μάικλ Ρένι, με σημαντικές συμμετοχές από τους Τζέι Ρόμπινσον, Ντιν Τζάγκερ, Τοριν Θάτσερ και Ρίτσαρντ Μπούν. Η ταινία απέκτησε μεγάλη δημοτικότητα στην ελληνική τηλεόραση, ενώ η συνέχεια της ιστορίας παρουσιάζεται στην ταινία «Δημήτριος και οι Μονομάχοι» (1954).

Οι βιβλικές

«Οι Δέκα Εντολές» (The Ten Commandments)

Αν και δεν αφορά αμιγώς την ιστορία του Ιησού Χριστού, η ταινία αποτελεί κορυφαίο παράδειγμα του κλασικού Χόλιγουντ. Μεγαλόπρεπης, θεαματική και τεχνικά εντυπωσιακή ακόμη και σήμερα, η ταινία αφηγείται τη ζωή του Μωυσή, από την παιδική του ηλικία στην Αίγυπτο έως τη λήψη των Δέκα Εντολών στο Όρος Σινά. Η διάνοιξη της Ερυθράς Θάλασσας παραμένει μια από τις πιο εμβληματικές σκηνές στην ιστορία του κινηματογράφου.

Στον πρωταγωνιστικό ρόλο βρίσκεται ο Τσάρλτον Ίστον ως Μωυσής, με τους Γιουλ Μπρίνερ (Ραμσής), Αν Μπάξτερ (Νεφερτίτη), Έντουαρντ Ρόμπινσον (Δαθάν) και Ιβόν ντε Κάρλο (Σεπφώρα). Αποτέλεσε την τελευταία και πιο επιτυχημένη ταινία του Σέσιλ ντε Μιλ πριν τον θάνατό του το 1959.

Γνώρισε τεράστια εμπορική επιτυχία, με εισπράξεις 122,7 εκατομμύρια δολάρια, καθιστώντας την τη δεύτερη πιο επιτυχημένη ταινία της δεκαετίας του 1950, μετά το Μπεν Χουρ (1959). Υπήρξε υποψήφια για επτά Όσκαρ, κερδίζοντας το Όσκαρ Καλύτερων Οπτικών Εφέ, ενώ ο Τσάρλτον Ίστον προτάθηκε για Χρυσή Σφαίρα Α’ Ανδρικού Ρόλου και ο Γιουλ Μπρίνερ τιμήθηκε με το National Board of Review Award for Best Actor.

Σύμφωνα με το Βιβλίο Γκίνες, η ταινία συγκαταλέγεται στις επτά πιο επιτυχημένες όλων των εποχών, αν ληφθεί υπόψη η αναλογία με την αξία του χρήματος τότε και σήμερα.

Η Βίβλος (The Bible)

Επική θρησκευτική υπερπαραγωγή που αφηγείται τα πρώτα 22 κεφάλαια του Βιβλίου της Γένεσης, καλύπτοντας τις ιστορίες από τη Δημιουργία και τον Αδάμ και την Εύα μέχρι τον Ισαάκ. Η διανομή έγινε από την 20th Century Fox, ενώ το σενάριο γράφτηκε από τον Κρίστοφερ Φράι, με συμβολές των Όρσον Γουέλς, Άιβο Περίλι, Τζόναθαν Γκρίφιν, Μάριο Σολντάτι και Βιτόριο Μπονιτσέλι.

Στο καστ συμμετέχουν οι Τζον Χιούστον, Μάικλ Παρκς, Ρίτσαρντ Χάρις, Φράνκο Νέρο, Στίβεν Μπόιντ, Τζορτζ Σι Σκοτ, Άβα Γκάρντνερ, Πίτερ Ο’ Τουλ και Γκαμπριέλε Φερτσέτι. Η μουσική του Τοσίρο Μαγιουζούμι, με τη συνεισφορά του τότε άγνωστου Ένιο Μορικόνε, ήταν υποψήφια για Όσκαρ και Χρυσή Σφαίρα. Η ταινία έκανε πρεμιέρα στη Νέα Υόρκη στις 28 Σεπτεμβρίου 1966 και έλαβε γενικά θετικές κριτικές, ενώ το National Board of Review την συμπεριέλαβε στις 10 καλύτερες ταινίες του έτους.

Οι Ντίνο ντε Λαουρέντις και Τζον Χιούστον (παραγωγή και σκηνοθεσία) βραβεύτηκαν με David di Donatello για την καλύτερη παραγωγή και καλύτερο ξένο σκηνοθέτη αντίστοιχα. Αν και αρχικά είχε σχεδιαστεί ως η πρώτη μιας σειράς ταινιών που θα επαναδιηγούνταν ολόκληρη την Παλαιά Διαθήκη, οι επόμενες παραγωγές δεν έγιναν ποτέ.

«Κβο Βάντις» (Quo Vadis)

Η ταινία Κβο Βάντις (λατινικά Quo Vadis που σημαίνει στα λατινικά πού πηγαίνεις;) σε σκηνοθεσία Μέρβιν Λιρόι, είναι ιστορικό επικό δράμα βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Χένρικ Σιενκιέβιτς. Το έργο διαδραματίζεται στη Ρώμη την εποχή του αυτοκράτορα Νέρωνα και συνδυάζει ιστορικό δράμα, ρομαντισμό και θρησκευτική αφήγηση. Ο τίτλος της ταινίας αναφέρεται στο περιστατικό κατά το οποίο ο Απόστολος Πέτρος, προσπαθώντας να διαφύγει από τη Ρώμη, βλέπει το όραμα του Ιησού να μεταφέρει ξανά τον σταυρό Του, και τον ρωτά: «Κύριε, πού πηγαίνεις;» με την απάντηση: «Πάω στη Ρώμη για να σταυρωθώ ξανά».

Στο καστ συμμετέχουν οι Ρόμπερτ Τέιλορ, Ντέμπορα Κερ, Πίτερ Ουστίνοφ και Λίο Γκεν. Η ταινία απέσπασε οκτώ υποψηφιότητες για Όσκαρ, ανάμεσά τους για Καλύτερη Ταινία, χωρίς όμως να κερδίσει κάποιο βραβείο. Το μεγαλείο των σκηνικών, η υπερβολή στις ερμηνείες και η θεαματική αναπαράσταση της Ρώμης κάνουν το έργο διαχρονικά απολαυστικό για το κοινό.

Σαμψών και Δαλιδά (Samson and Delilah)

H βιβλική ιστορία του Σαμψών, του ισχυρού άνδρα που κρύβει τη δύναμή του στα μαλλιά του, και της Δαλιδά, που τον αποπλανά, ανακαλύπτει το μυστικό του και τον προδίδει στους Φιλισταίους σκηνοθετήθηκε από τον Σείλ ντε Μιλ το 1949.

Το έργο συνδυάζει επικό δράμα, ρομαντισμό και θρησκευτική αφήγηση, ενώ πρωταγωνιστούν οι Βίκτορ Ματούρε και Χέντι Λαμάρ, με σημαντικές συμμετοχές από τους Τζορτζ Σάντερς, Άντζελα Λάνσμπερι και Χένρι Γουίλκοξον.

Η ταινία ξεχώρισε για τα εντυπωσιακά κοστούμια και σκηνικά καθώς και για τα καινοτόμα ειδικά εφέ. Μετά την πρεμιέρα της, σημείωσε τεράστια εμπορική επιτυχία, κατατάσσοντας ως τη ταινία με τις υψηλότερες εισπράξεις του 1950 και την τρίτη υψηλότερη όλων των εποχών εκείνη την εποχή.

Από τις πέντε υποψηφιότητες για Όσκαρ, κέρδισε δύο για Καλύτερη Καλλιτεχνική Διεύθυνση και Καλύτερα Κοστούμια, ενώ το 1952 ο Ντε Μίλ απέσπασε το Grand Prix Film français για Καλύτερη Ξένη Ταινία.

Κλεοπάτρα (Cleopatra)

Η ταινία «Κλεοπάτρα», σε σκηνοθεσία Τζόζεφ Λ. Μάνκιεβιτς και σενάριο προσαρμοσμένο από τους Μάνκιεβιτς, Ράναλντ ΜακΝτούγκαλ και Σίντνεϊ Μπάχμαν, βασίζεται στο βιβλίο του Κάρλο Μαρία Φρανζέρο «Η ζωή και το έργο της Κλεοπάτρας» και σε ιστορικές πηγές. Η ταινία αφηγείται τους αγώνες της Κλεοπάτρας ως νεαρής βασίλισσας της Αιγύπτου, προσπαθώντας να προστατεύσει τη χώρα της από τις φιλοδοξίες της Ρώμης.

Στον ομώνυμο ρόλο πρωταγωνιστεί η Ελίζαμπεθ Τέιλορ, ενώ στο καστ συμμετέχουν οι Ρίτσαρντ Μπάρτον, Ρεξ Χάρισον, Ρόντι ΜακΝτάουελ και Μάρτιν Λαντάου. Μετά την κυκλοφορία της, η ταινία έγινε ταχύτατα η νούμερο ένα στις εισπράξεις στις Ηνωμένες Πολιτείες, συγκεντρώνοντας 725.000 δολάρια σε 17 βασικές πόλεις μέσα σε τρεις εβδομάδες.

Η «Κλεοπάτρα» έλαβε εννέα υποψηφιότητες για Όσκαρ, συμπεριλαμβανομένου της Καλύτερης Ταινίας, και κέρδισε τέσσερα Όσκαρ: Καλύτερης Καλλιτεχνικής Σκηνοθεσίας (Έγχρωμο), Καλύτερης Φωτογραφίας, Καλύτερων Οπτικών Εφέ και Καλύτερου Σχεδιασμού Κοστουμιών.

Σπάρτακος (Spartacus)

Η ταινία «Σπάρτακος», σε σκηνοθεσία Στάνλεϊ Κιούμπρικ και παραγωγή της Universal Pictures, αποτελεί αμερικανική επική ιστορική δραματική ταινία. Βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Χάουαρντ Φαστ, το σενάριο προσαρμόστηκε για τη μεγάλη οθόνη από τον Ντάλτον Τράμπο. Η υπόθεση εμπνέεται από τη ζωή του Σπάρτακου, ηγέτη της εξέγερσης των μονομάχων κατά της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Στην ταινία πρωταγωνιστούν ο Κερκ Ντάγκλας ως Σπάρτακος, ο Λόρενς Ολίβιε ως Μάρκος Λικίνιος Κράσος, η Τζιν Σίμονς ως Βαρίνια, ο Πίτερ Ουστίνοφ ως έμπορος σκλάβων Λέντουλος Βατιάτος, ο Τζον Γκάβιν ως Ιούλιος Καίσαρ, ο Τσαρλς Λότον ως Σεμβρόνιος Γράκχος και ο Τόνι Κέρτις ως Αντωνίνος.

Η ταινία απέσπασε τέσσερα βραβεία Όσκαρ, μεταξύ των οποίων το Β΄ Ανδρικού Ρόλου για τον Πίτερ Ουστίνοφ. Υπήρξε η εμπορικότερη ταινία στην ιστορία της Universal Pictures μέχρι το 1970, όταν την ξεπέρασε το «Διεθνές Αεροδρόμιο» (Airport). Το 2017, η Βιβλιοθήκη του Αμερικανικού Κογκρέσου την ενέταξε στο Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου ως ταινία πολιτιστικά, ιστορικά και αισθητικά σημαντική.